wat nou als?

Met ‘Wat nou als’ openen we dat gesprek. Dat doen we door echt te luisteren. Met als doel: schoolaanwezigheid niet afdwingen, maar begrijpen en uiteindelijk verbeteren.

De schoolaanwezigheidsteams (SAT-teams) van middelbare scholen in de regio Brabantse Wal zagen hetzelfde gebeuren: steeds meer leerlingen blijven weg. Maar waar ligt dat aan? Of aan wie? Bij de leerling? De ouder? De docent? In plaats van te wijzen, besloten we te onderzoeken. We gingen langs op scholen, belden met ouders en doken samen met leerlingen in co-creatiesessies het probleem in. Nooit óver de doelgroep praten, maar mét de doelgroep – zoals je weet.

De conclusie? Die is confronterend simpel: we praten wel, maar we luisteren niet echt. Terwijl dat precies is waar het om draait. Echt luisteren om gezien te worden. Gehoord te worden. Serieus genomen te worden. Als leerling, als ouder, als docent. Samen met de SAT-teams ontwikkelden we interventies die uitnodigen. Die schoolaanwezigheid niet verplichten, maar stimuleren. Positief, menselijk en herkenbaar.

Zo brachten we het gesprek letterlijk tot leven. We organiseerden liveshows op scholen, waarin herkenbare situaties werden nagespeeld. Confronterend, maar herkenbaar voor iedereen die betrokken is. We deelden onverwacht een SO uit aan ouders en docenten. Want wat nou als zij zélf een proefwerk over school moesten maken? En we gingen live met een campagne die het gesprek verder de regio in bracht. Dat doen we met een open vraag: wat nou als we het samen anders doen?

Kortom, we zijn er klaar voor!